♥ คนบางคนเกิดมาเพื่อให้เรารัก แต่ไม่ดีพอที่จะคู่ควรกับเรา…

♥ หากลองมาคิดดูดีๆแล้ว หลายๆครั้งที่เกิดรัก.. เรามักมีคำถามกับตัวเองเสมอ ว่า
“คนนี้จะใช่มั้ย?” คนที่จะคอยดูแลเราไปได้ั้ทั้งที่ชีวิต ..
คนที่เราสามารถฝากชีวิตไว้ทั้งชีิวิตได้ตราบจนลมหายใจเราจะหมดไป
…. หลายคนโชคดี… ที่คนคนนั้นเป็นคนที่ใช่…

♥ หากแต่หลายคนกลับพบกับความผิดหวัง…
เมื่อพบว่า “คนที่รักอยู่” เค้าอาจจะ หรือ “ไม่ได้รักเราเลยแม้แต่เสี้ยวนึงของความรู้สึก”
และนั่นทำให้” รัก” ดำเนินไปไม่ถึงฝั่งฝัน แบบที่เคยวาดฝันไว้…

♥ “ชั้นเอง” เป็นอีกหนึ่งคนในนั้น… ที่ค้นพบแล้วว่า…
คนที่ชั้น(เคย)รัก…”เค้าไม่เคยที่จะรักชั้นเลยแม้เศษเสี้ยวของหัวใจ”
สิ่งที่เค้าทำ เป็นเพียงการ” แสดงละคร” ฉากหนึ่ง…
ที่ให้ใครๆเห็นว่า “เค้ารักชั้น” “รักในแบบที่ชั้นเป็น”

หากแต่สิ่งที่คนอื่นเห็น มันเป็นเพียง “ภาพลวงตา”
ที่ชั้นเองก็ไม่เคยได้เอะใจซักนิดเดียว
…………………….ว่ามันไม่ใช่เรื่องจริง…

♥ “ชั้นเอง” เป็นอีกหนึ่งคนที่ไม่ได้ มีโชค ในเรื่องรักๆ นัก…
และมักจะพานพบแต่ “รักที่ผิดหวัง” ตลอดเวลา ..
ครั้งนี้เองก็เช่นกัน…………… เค้าไม่เคยห่วงใย
หรือแม้แต่จะใส่ใจอาการเจ็บป่วยปางตายใดๆ ของชั้น
…………….. ไม่เคยสนใจว่าชั้นจะอยู่หรือตาย…..
ไม่เคยแม้แต่จะใส่ใจกับความรู้สึกอันอ่อนไหวของชั้น
…………………… หากแต่คอยจะเรียกร้องสิ่งต่างๆจากชั้น
โดยที่ไม่เคยคิดจะมอบสิ่งเหล่านี้กลับ………………

♥ “ชั้นเอง” เจ็บ… มาก…ที่คนที่เคยมาบอกว่ารักชั้นมากมาย
… ณ วันนั้น…แต่พอดำนเนินมาถึงวันนี้สิ่งเหล่านั้นมันกลับกลาย
เป็นเพียงแค่”ลมปาก” ที่ผ่านมาและผ่านไป แบบที่ผ่านๆมา…………..

♥ “ชั้นเอง” คงไม่ออกมาพูดว่า “มันเกิดอะไรขึ้นบ้าง”
กับชีวิตของชั้นในเรื่องนี้…เพราะมันไม่ช่วยให้ชีวิตชั้นดีขึ้นมากไปกว่านี้
แต่ชั้น”เชื่อมั่น”ว่า คุณเองก็คงรู้ดี ที่สุด เบื้องบน รู้ดีที่สุด
ว่ามันมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง และคุณเองรู้อยู่เต็มอกแน่นอนว่าคุณ..
ทำชั้นเจ็บปวดมากเพียงใด…

♥ หากแต่สิ่งที่ชั้นตระหนักได้ ณ ตอนนี้ มีเพียง

” ในเมื่อเรา…ไม่สามารถที่จะเปลี่ยนแปลงใจ หรือความคิดใดๆของใครได้
นจึงเป็นหน้าที่ของเราที่จะต้องเปลี่ยนแปลงหัวใจตัวเองให้แข็งแรง…
จะมีประโยชน์อะไรถ้าจะต้องจมทุกข์ ร้องไห้ฟูมฟาย
ทุกข์ทรมานกับสิ่งที่ตัวชั้นเองไม่ได้ก่อ และไม่ได้ทำผิด
แต่ในขณะที่เค้าคนนั้น กำัลังมีความสุข
และไม่ได้ใส่ใจจะสนใจความรู้สึกใดๆ ของชั้นเลย”

♥ มีคนเคยบอกพินนี่ไว้ว่า.. หากเสียใจ เศร้าใจ..เจ็บปวด กับรักที่มันไม่สุขสมหวัง
…ก็จงร้อง..ร้องมันออกมาให้มากที่สุด…
จงอย่าสร้างเขื่อนให้กับน้ำตาอันรวดร้าวนั้นอีก
แต่เมื่อเวลาแห่งความเสียใจมันผ่านพ้นไป
น้ำตาของความเจ็บปวดนั้นจะลดน้อยลง และมัน…
จะผกผันกับวัคซีนหัวใจ… ทีมีแต่จะทวีเพิ่มขึ้นมากมาย
จนวันนึงคุณจะแข็งแรง จนสามารถยืนบนขาตัวเองได้อีกครั้ง…

♥ ดังนั้น…. แม้เราจะรัก..ใครมากเพียงใด….คนคนนั้นอาจจะเกิดมาเพื่อให้ครั้งนึง
“เราได้มีโอกาสรักเค้า” แต่เชื่อเถอะว่า… “เขาอาจจะไม่ดีพอที่จะคู่ควรกับเรา”
เสมอไป… หรอก…

♥ “เศร้า” “ผิดหวัง” เสียใจ…..”ร้องไห้” เป็นสิ่งที่ชั้นทำได้ ณ ตอนนี้
…. แต่ชั้นเชื่อว่า … สิ่งนี้จะไม่ทำให้ชั้น”่อ่อนแอ” ….
ซักวันนึงอันใกล้ ชั้นจะตระหนักได้เองว่า” ชั้นควรเสียน้ำตาให้ใคร?”
และ ไม่ควรเลย “ที่จะต้องเสียน้ำตาให้กับคนที่เกิดมาเพื่อให้ชั้นรัก
แต่ไม่ได้เกิดมาเพื่อดีพอที่จะคู่ควรกับชั้น” …………

♥  “ชั้นเอง” เชื่อมั่นว่า…. ซักวัน.. ชั้นจะเข้มแข็ง พอ..
ที่จะยืนได้ด้วยขาตัวเองอย่างมั่นคง…
มีวัคซีนหัวใจที่มากพอที่จะเยียวยาตัวเอง และคนอื่นๆ รอบๆ ตัวชั้น….

♥ “กำลังใจ” คือสิ่งสำคัญ.. ที่จะทำให้ทุกคนผ่านเรื่องราวเช่นนี้ไปได้….

♥ และ “ชั้นเอง” เชื่อว่า แม้กำลังใจเล็กน้อย… ที่ชั้นได้รับมาจากผู้คนรอบๆข้าง
…แม้จะดูเล็กน้อยในสายตาใครๆ แต่มันกลับ”ดูยิ่งใหญ่”เหลือเกิน
สำหรับผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนึงแบบชั้น… ที่ผิดหวังในรัก…
ครั้งใหญ่หนนี้… และกำลังใจนี้
จะทำให้ชั้นสร้างวัคซีนหัวใจได้อย่างช้าๆ
“และมั่นคง”…….ตลอดไป………..

♥ แม้หนทางชีวิตรัก..ของชั้นจะไม่ได้สวยงามแบบ นิหน่าและแบงค์… แต่ชั้นเชื่อว่า..ซักวัน…ชั้นจะตามหาคนที่สวนทางกับชั้นจนเจอ…………. ชั้นจะทำทุกทางเพื่อให้วัคซีนหัวใจของชั้นเพิ่มขึ้นอย่างช้า ๆ…. จนสามารถยืนด้วยขาตัวเองได้อย่างมั่นคงแบบที่เีคยเป็น :”( แม้จะต้องใช้เวลานานแค่ไหนก็ตาม…

………………..

“ทุกครั้งที่ฉันร้องไห้จน จมทะเลน้ำตา เหว่ว้าและเคว้งคว้างกลางผู้คน เจ็บจนไม่อยากหายใจ…
ถูกรักทำร้ายจนเปราะบาง ..  ขอบฟ้าความหวังสีจางเหลือเกิน :”( “….

………………..

View :6051

อึม อย่างที่เคยพูดบ่อยๆๆ เวลาจะรักษาใจเรา แต่ตัวเราคือคนที่รักษาตัวเราได้ดีที่สุด แม้ไม่เหลือใคร