image-330x600_1

หลายคนคงทราบเรื่องแล้วว่า หนึ่งในสามของน้องหมาที่บ้านของเรา “น้องหมูแดง” เสีย เมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2015 เวลาประมาณ 16.30น. น้องหมูแดงเป็นสมาชิกที่น่ารักของบ้านเรามามากกว่า 6-7 ปี

บ้านเรารักและเลี้ยงดูหมูแดงมาแบบ น้องสาว ลูกสาว เป็นคนในครอบครัวจริงๆ ไม่ได้คิดแค่ว่าเค้าเป็นน้องหมา แต่เขาคือ ส่วนหนึ่งของ “ครอบครัว”

Picture 234_new

เขาเป็นลูกสาวที่น่ารัก ไม่เห่า ไม่กัด ไม่ดื้อ เชื่อฟัง และมีสายตาที่ขี้อ้อน กินเก่ง เลี้ยงง่าย ใครๆ ก็หลงรักและชอบหมูแดง หมูแดงอารมณ์ดีและไม่เคยโกรธใครเลย นอกจากนี้ยังทำบุญด้วยการบริจาคเลือดให้น้องหมาตัวอื่นๆ อีกหลายครั้ง

เราเองเคยคิดว่า ด้วยบุญกุศลที่น้องหมูแดงเคยทำอาจจะทำให้น้องหมูแดง มีอาการดีขึ้นและหายไวๆ

เป็นเวลากว่า 1 เดือน กับอีก 16 วันที่ หมูแดงเข้ารับการรักษา ตั้งแต่วันที่ อยู่ๆ หมูแดงไม่สามารถขยับขาหลังทั้งสองข้างได้ นางพยายามพยุงตัวยืนแต่ก็ทำไม่ได้ นางเป็นระยะ ที่หนักมาก แต่ก็ไม่เคยร้องไม่เคยบ่นให้เราได้ทราบ เป็นสาวน้อยที่อดทนมากๆ และสู้มากๆ ด้วย หลังจากเดินไม่ได้เพราะหมอนรองกระดูกทับเส้นประสาท ทำให้หมูแดง กินๆ นอนๆ ได้อย่างเดียวแต่ก็มีพี่พยาบาลและหมอ คอยพยุงพาเดิน

11008481_10153120825878670_1952264530114900785_n

11081414_10153120825698670_7073575293716778854_n

บางวันแม่ก็ไปเล่นกับน้องไปคุยกับน้อง ซื้อหมอนไปให้น้องหนุน จับมือให้กำลังใจ กอด และบอกน้องให้สู้ๆ

19730_10153127391038670_4309432323053096240_n

เราลองทั้งการฝังเข็ม ลองทุกอย่าง แต่ก็ไม่ดีขึ้น

11060904_10153127390883670_4605584140784881490_n

ขาหลังของหมูแดงลีบลงเรื่อยๆ …. ใจเราสลาย
ตั้งแต่หมูแดงป่วย เรายังไม่ได้มีโอกาสกลับมาดูน้อง
เราบุ๊คตั๋ว ตั้งใจว่าจะกลับมาดูน้องวันที่ 9-10-11 เมย. นี้

แต่ก็ไม่ทัน หนึ่งวันก่อนหน้า ตาน้องยังใสแบ๊ว แม่พินนี่ยังเอาขนมไปป้อนน้อง น้องก็ดูสดใสร่าเริงดี วันถัดมา เราเพิ่งกลับจากทริปยุโรปได้วันเดียว น้องก็อยู่ๆ อาการโคม่า พ่อส่งข้อความมาบอกว่า น้องโคม่าให้รีบไป

ณ จุดนั้นเราบุ๊คตั๋วทันที จะกลับบ้าน พร้อมร้องไห้น้ำตาเต็มหน้า และไม่สามารถทำงานต่อได้ ต้องขอลาฉุกเฉินบินกลับบ้าน แต่ไฟลท์เต็มมาก สุดท้าย การบินไทยก็ทำให้เราได้กลับมาบ้าน ถึงแม้ว่า หลังจากบุ๊คตั๋วได้แค่ห้านาที พ่อจะส่งมาบอกว่า น้องไปแล้วนะ ไม่มีใครมาส่งน้องทันเลยซักคน

10478182_10153120824843670_9150820258701972009_n

เราร้องไห้ไม่หยุด ตั้งแต่ที่ทำงานยันกลับบ้านไปเอากระเป๋าและยันนั่งรอจนเคาน์เตอร์เช็คอินปิด ที่สนามบิน ในใจก็ภาวนาว่า ขอให้วิญญาณหมูแดงช่วยให้ พินนี่ได้ตั๋วเครื่องบินขึ้นเครื่องกลับไปลาน้อง ครั้งสุดท้ายด้วย เราโทรทางไกลไปบอกน้องชายว่า อย่าเพิ่งเผาให้รอเราก่อน เรากำลังกลับไป

ระหว่างนั่งเครื่อง ในใจเราคิดอะไรหลายอย่าง ทำไมเมื่อวานหน้าน้องยังแบ๊ว ทำไมน้องโคม่าได้ยังไง ทำไมต้องเป็นหมูแดง ทำไมต้องเป็นบ้านเรา ทำไม ทำไม และทำไม … ในใจมันสับสนไปหมดทุกอย่าง สรุปนั่งร้องไห้ ทั้งไฟลท์ ยันเครื่องแลนด์ เรารู้ดีว่าการกลับมา ถึงแม้ว่าเราจะทำอะไรไม่ได้เพราะน้องไปแล้ว แต่เราอยากกลับมา เพื่อที่จะได้เห็นน้อง กอดน้อง เป็นครั้งสุดท้าย ถึงแม้ว่า การกอดตอนที่น้องยังตัวอุ่น ๆ อยู่ มันย่อมดีกว่า การมากอดตอนตัวน้องเย็นไปหมดแล้ว แต่เราก็ไม่มีทางเลือก อย่า่งน้อยที่สุด เราก็ยังได้กลับมาบอกลา และเรามั่นใจว่า น้องรู้ว่าเราตั้งใจกลับมาหา กลับมากอดครั้งสุดท้าย

พอเครื่องลง ใจเราสลายหนักเมื่อทราบว่า เย็นวันเดียวกัน คุณพ่อเป็น Acute Stroke โดนส่งเข้ารพ.กระทันหัน และจำใครไม่ได้เลย จำแม่ไม่ได้ จำน้องชายไม่ได้ จำไม่ได้แม้กระทั่งว่าตัวเองมีลูก . . แม่มารับเราที่สนามบิน และดิ่งตรงไปยัง ร.พ.กรุงเทพ ทันที

เราเหนื่อยมาก เนื่องจากไม่ได้นอนมาเกิน 27 ชั่วโมง แต่ชีวิตต้องดำเนินต่อไป… เรื่องของพ่อ เราจะเขียนในบล็อกถัดไปแยกต่างหาก

วันรุ่งขึ้น เราไปรับน้องหมูแดงที่ ร.พ.สัตว์ทองหล่อ

10382859_10153124655793670_1662707938842678966_n

และเราจองวัด ผาสุกมณีจักร แถวแจ้งวัฒนะ เพื่อที่จะทำพิธีทางศาสนาและ เผาน้องหมู และเอาอัฐิ กลับมาฝังใต้ต้นไม้ที่บ้าน ที่วัดนี้เป็นครั้งแรก ที่เราได้เห็น ตัวน้อง เพราะตลอดทางที่เดินทางมายังวัด น้องถูกห่อเอาไว้ ด้วยพลาสติกและ คลุมด้วยผ้าสีฟ้าอีกครั้ง

หนแรกเรายืนยันจะไม่ให้แกะเปิดดูน้องเพราะเรากลัวทำใจไม่ได้ที่จะต้องร้องไห้หนักๆ อีก สุดท้ายก็แกะออกมา เราน้ำตาไหลไม่หยุดเลย กอดน้องแน่น ตัวน้องเย็น… เย็นมาก แต่ขนยังนิ่มเหมือนเดิม ตาน้องปิด ลิ้นจุกออกมาข้างนอก เราสงสารน้องมาก น้องคงทรมานมากตอนที่น้องยังมีชีวิตอยู่ . . บางทีก็คิดว่า อาจเป็นบุญของน้องที่จากไปตอนนี้ เพราะน้องจะได้ไม่ทรมานมาก และไม่ทรมานอีกต่อไป แต่คนที่อยู่ข้างหลังแบบเรา “ทรมานมาก” ที่เห็นน้องมาจากไป

11070138_10153127392768670_2212411344022503473_n

เรากอดน้อง ร้องไห้ กระซิบข้างหูน้องว่า “หมูแดง เราบินกลับมาส่งหมูแดงนะ ขอให้หมูแดงรับรู้ เราบินกลับมากอดหมูแดงนะ อยากให้รู้ว่าเรารักมาก รักเสมอ และจะรักตลอดไป หมูแดงเป็นเด็กดีน่ารัก ขอให้ผลบุญที่หมูแดงเคยได้ทำ หนุนนำให้ หมูแดงไปอยู่ในภพภูมิที่ดี วิ่งเล่นบนสวรรค์ หรือหากชาติหน้ามีจริง ขอให้ ได้เกิดเป็นมนุษย์ เป็นสาวน้อยน่ารัก และขอให้เราได้เจอกันอีก ได้กลับมาเป็นครอบครัวเดียวกันอีกนะ” เรามองที่ตาน้อง เรารู้สึกลึกๆ ว่าน้องรับรู้ได้ ว่าเรามา

น้องชายและ แม่ บรรจงวาง ช่อดอกไม้ พวงมาลัยและดอกไม้จันทน์ ลงบนตัวน้อง 11081297_10153127495378670_1412891477561020486_n

นิมนต์พระมาสวดส่งน้อง เรากอดน้องไม่ปล่อยอีกครั้ง น้ำตารินไหลลงบนตัวน้องอย่างมากมายจนชุ่มแฉะ รู้สึกลึกๆ ว่า อย่าเอาน้องหมูแดงของเราไปนะ เราไม่ให้ใครทั้งนั้น .. แต่แม่บอกว่า ปล่อยน้องไปเถอะ ให้น้องไปสบาย และหมดห่วง อย่าให้น้องต้องกังวล ปล่อยน้องเถอะ ถึงเวลาแล้ว

11084285_10153127473233670_3079142459656472785_n

เจ้าหน้าที่สองคนเดินมายกน้องไป ใส่เข้าไปในเตาเผา เป็นภาพที่เราทำใจไม่ได้เลย

20125_10153127392913670_2683015000344781176_n

เจ้าหน้าที่ดันตัวน้องไปจนสุดเตาเผา แล้วปิดฝา..

10427302_10153127394143670_5152940191806650705_n

11101258_10153127454513670_7928481495769998756_n

10455824_10153127455593670_757614132417090177_n

รอ 1 ชั่วโมงครึ่ง เราก็ได้ อัฐิน้องหมูแดงกลับบ้านมา เราบอกน้องว่า “หมูแดง เรากลับบ้านเรากันนะ” แล้วอุ้ม อัฐิน้อง กลับบ้านเรา

วันรุ่งขึ้น พินนี่กับแม่ ช่วยกันฝัง อัฐิของน้อง ไว้ที่ใต้ต้นไม้ สวนหลังบ้าน พลางพูดว่า

“กลับบ้านเรานะ หมูแดง กลับบ้านเรา มาอยู่บ้านเดิม บ้านเดียวกันกับที่หมูแดงเคยวิ่งเล่น บ้านเดิน ที่หมูแดงคอยอยู่เป็นเพื่อนแม่ และครอบครัวมาตลอด มาอยู่ด้วยกัน ขอให้อยู่แบบเย็นสบาย และอย่าลืมว่า ไม่มีวันไหนเลยที่ครอบครัวนี้จะไม่รักหมูแดง”

11082562_10153127776763670_7198108681222029889_n

11115595_10153127777148670_3710982950390525921_n

11088226_10153127777468670_9216554120181208677_n

หลายคนอาจจะมองว่า เราดราม่า มีเข้าหูให้เราได้ยินมาบ้างว่า แค่สุนัขตัวเดียว ถึงกับต้องบินกลับมา อย่าทำเวอร์วังเกินไป. . แต่หมูแดงไม่ใช่แค่ สุนัข หมูแดงเป็นสมาชิกในครอบครัวเรา แล้วถ้า สมาชิกในครอบครัวคุณเป็นอะไรไป คุณจะกลับมาไหม?

ถึงเขาเป็นสุนัขแต่ เขาซื่อสัตย์มากกว่าคนด้วยกันซะอีก ถึงเขาเป็นสุนัขเขาก็มีจิตใจ และเข้าใจที่เราพูด สำหรับเรา หมูแดงเป็นมากกว่าแค่ สัตว์เลี้ยงธรรมดาๆ เรามี “ความผูกพัน” “เราเติบโตมาด้วยกัน” “ผ่านเรื่องราวดีร้ายมาด้วยกัน” ดังนั้นระหว่างเรา ครอบครัวเรากับหมูแดง จึงมีเรื่องราวมากมายอยู่ในนั้น

หากคุณไม่เคยเลี้ยงสัตว์เลย คุณจะไม่มีทางเข้าใจหรอกว่า “ความรักความผูกพัน ระหว่าง คุณ กับสัตว์เลี้ยงที่คุณดูแลประหนึ่งสมาชิกในครอบครัว” มันเป็นความรู้สึกที่ “ละเอียดอ่อน” แค่ไหน

I have three lovely dogs. Moo-Dang is one of them I still can remember the first day she came into our lovely family. She’s cute she’s tiny and she loved to swim a lot. She’s a apart of our family. We love her like a daughter and sister. She’s very kind , quiet and neat never bark and never bite anyone. This picture above was taken the day before she died she seemed getting better , looked lovely with beautiful and innocent eyes, no sign for dead.

One month ago, she started to be sick and couldn’t walk (her back legs) just suddenly one early morning my mom found out that she couldn’t move her back legs… It’s been a month now ..

We just ordered her wheelchair so that she can enjoy walking and running again as she used to be but… No more that day.

She just passed away yesterday afternoon. (Sentenced dead : 16:30 pm Bangkok time at Thonglor Pet Hospital by my younger brother who is vet doctor at Thonglor Per Hospital)  and left our family behind. Didn’t even say good bye to me.

I really cannot handle this alone here in Dubai. I cried a lot and need to book a ticket to go back home urgently just to see her one last time and hug her at least. We will do funeral for her too.

I kept telling myself why I chose to go to Europe instead of going back home every march as I usually do. I felt so guilty. Just only a few days… I supposed to go back home this 9-10-11 April… Why you didn’t want to wait for me :(…

I will always miss you and love you forever. No one can replace you my love.
No more sickness, No more pain… Hopefully, all the good things you have done to help the other dogs will bring you to the beautiful heaven.

I do love you, that’s all I want you to know. I do miss your innocent eyes…..

Moo-Dang, You will always be in our family’s mind.
Wish you will rest in peace.. If there’s real next life, I wish we could meet each other again somewhere… Hope you will be a good and beautiful girl.
We will always love you . . No more pain , no more sickness … For you. .
This is such a big loss for our family … You are the best and kind dog ever …

11088226_10153127777468670_9216554120181208677_n
Please sleep tight under our lovely tree inside our warmth house as you used to be, playing and running around our house as you normally do, protect and being friend with my mom and my family as you liked to do …

We do love you, good girl Moo-Dang … Welcome back home ..

View :1555